قضاوت را به كبوتران تاج‌محل بسپاريم

در جنوبي‌ترين نقطه‌ي شهر بمبئي (كلمه‌اي پرتغالي به معني ساحل خوب) كه از سال 1993به مومباي (نام يكي از الهه‌هاي هندو) تغيير نام داده است، در ساحل درياي عرب، بناي سنگي عظيم و مجللي قرار دارد كه آن را دروازه‌ي هند مي‌نامند. دروازه‌ي هند را مي‌توان يادگار اوج استعمار انگليس در هند و در عين حال سنگ قبر اين استعمار در هند دانست.

gateway

هندي‌ها به تماشاي تاريخ پدران‌ خود

بمبئي در زمان استعمار انگليس، مركز اداری و حكومتی انگلستان در شبه قاره‌ي هند بود و لذا از سوي انگليس «دروازه هند» ناميده مي‌شد. انگليسي‌هاي استعمارگر بناي دروازه ي هند را در سال 1924 به يادبود سفر جرج چهارم، پادشاه انگلستان و همسرش ملكه ماری ساختند كه در سال 1911 به بمبئی سفر كرده بودند. اما شگفتا كه مبارزه‌ي مردم هند سبب شد كه در سال 1948 استعمارگران انگليسی خاك هند را از زير همين دروازه ترك كنند.
در رو به رو و چند متري بناي دروازه‌ي هند هتل مجلل تاج محل رو به همان درياي عرب ساخته شده است. هتل تاج محل (با بناي معروف تاج محل واقع در اگرا اشتباه نشود) كه در لحظه‌ي نوشتن اين متن در دست تروريست‌ها و خون آلود است، نسبت بسيار دوري با ما ايرانيان دارد.

tajmahalهتل تاج محل از كنار بناي دروازه‌ي هند در جولاي 2008

هتل تاج محل امروز صبح

در زمان سلطه بریتانیا در هند، جمشیدجی ‌تا‌تا، كه از بازرگانان پارسی یا زرتشتی هندی بود و بعدها پدر صنعت هندوستان لقب گرفت، می‌خواست به مدت یکی دو شب در هتل واتسن كه از بهترین هتل‌های بمبئی بود، اقامت كند. اما اجازه نيافت می‌دهند، چون بر سردر هتل نوشته‌شده بود: «ورود سگ و هندي ممنوع». زخم این اهانت انگليسي‌ها كه بر سینه‌ي جمشیدجی ‌تاتا ‌مانده بود او را واداشت كه خود هتلی بسازد مجلل‌تر از هتل واتسون، براي همه‌ي افراد آدمي صرف نظر از نژاد و مليت. او با کمک دو معمار هندی و یک معمار انگلیسی هتل مجلل تاج محل را ساخت و درهاي آن را در روز 16 دسامبر سال 1903به روی میهمانان هندي و انگليسي و ديگر مليت‌ها گشود.
جمشيد هندي ايراني‌الاصلي بود از پارسيان هند. پارسیان هند گروهی از زرتشتیان ایرانی تبارند که در آن جا زندگی می‌کنند. نیاکان آنان در سده دوم هجری، پس از ورود اعراب مسلمان به ایران، از ميهن خود به هند کوچیده‌اند و امروزه بیشتر پارسیان هند در بمبئي ساکن‌اند و هنوز پس از گذشت ۱۲۰۰ سال بسیاری از سنن ایرانی را حفظ کرده‌اند.
اين را براي آن نوشتم كه هنگام بازديد از اين بناهاي افتخارآفرين در ماه جولاي همين امسال لحظه‌هايي به گذر زمان و بازي تاريخ فكر كردم. راستي، آيا اگر صدها كبوتر پيرامون اين هتل مي‌توانستند، درباره‌ي ما آدميان چگونه قضاوت مي‌كردند؟
همه‌ي عكس‌ها، به جز عكس آتش‌سوزي هتل كه از خبرگزاري آسوشيتدپرس است، از خودم است.

colombكبوتران تاج محل

gandhiو نگارنده ي اين سطور در اتاق مهاتما گاندي در كنار بادبزن، چرخ ريسندگي، دمپايي و اشياي اتاق اين پرچم‌دار صلح و استقلال

5 Responses

  1. بله سکوت سرشار از ناگفته هاست ..
    و زندگی سرشار از این سکوتهای خواسته وناخواسته…
    کبوتران تاج محل منتظر چی هستند؟؟؟؟
    شادزی

  2. واقعا چرا باید سر مردمی که اینقدر خونگرم هستند که همه رو شیفته خودشون می کنند، اینهمه بلا بیاد؟

  3. دریغ و درد!

  4. سلام آقاي كرام الديني!‌بابت تاخير جدا شرمنده! دارم ويرايش ميكنم! احتمالا همين امشب يا فردا بفرستم!

  5. راستي رفتن و ديدن جايي كه آغاز گاندي بود واقعا بايد لذت بخش باشه!
    الان ويرايش تموم شد!

Leave a Reply